Z Dzienniczka s. Faustyny na dziś:

Miłość jest tajemnicą, która przekształca wszystko, czego się dotknie, w rzeczy piękne i miłe Bogu. Miłość Boża czyni duszę swobodną jest jak królowa, nie zna niewolniczego przymusu, do wszystkiego zabiera się z wielką swobodą duszy, gdyż miłość, która mieszka w niej, jest pobudką do czynu. Wszystko, co ją otacza, daje jej poznać, że tylko Bóg sam jest godzien jej miłości. Dusza, rozmiłowana w Bogu i w Nim zatopiona, idzie do obowiązku z tym samym usposobieniem jak do Komunii św. i najprostszą czynność wykonuje z wielką starannością, pod miłosnym spojrzeniem Boga; nie miesza się, gdy rzecz jaka okaże się po czasie mniej udana, ona jest spokojna, bo w chwili działania zrobiła, co było w jej mocy. Kiedy się zdarza, że ją opuszcza żywa obecność Boża, którą prawie się ustawicznie cieszy, to ona wtenczas stara się żyć wiarą żywą; jej dusza rozumie, że są chwile odpocznienia i chwile walki. Wolą jest zawsze z Bogiem. Jej dusza jest jak rycerz wyćwiczona w boju, z daleka spostrzega, gdzie wróg się ukrywa, i jest gotowa do walki, ona wie, że nie jest sama Bóg jest jej mocą. [Dz. 890]

 

Zmierzając do Jeruzalem, przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodzili do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: «Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami!». Na ten widok rzekł do nich: «Idźcie, pokażcie się kapłanom!» A gdy szli, zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich, widząc, że jest uzdrowiony, wrócił, chwaląc Boga donośnym głosem, padł na twarz u Jego nóg i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł: «Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Czy się nie znalazł nikt, kto by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec?» Do niego zaś rzekł: «Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła» (Łk 17, 11-19).

 

* * *

 

Jezus uczy nas, że proces uzdrowienia ma swoje etapy. Pierwszym z nich jest zwrócenie się do Boga w poszukiwaniu uzdrowienia fizycznego, duchowego czy psychicznego. Drugim etapem jest spełnienie prośby. Okazuje się jednak, że wielu z nas zapomina o ostatnim, równie ważnym trzecim etapie. Jest nim wyrażenie wdzięczności Bogu za otrzymaną łaskę. Dopiero, gdy wyrażamy Bogu wdzięczność dopełnia się duchowy proces naszego uzdrowienia. Przytoczona scena z Ewangelii św. Łukasza, któremu przypisuje się bycie lekarzem, przypomina nam jak bardzo ważna jest postawa wdzięczności. Niestety ginie ona często pośród naszej codzienności. Święty Ignacy Loyola w liście do Szymona Rodrigueza, jednego ze swoich pierwszych współtowarzyszy, pisze, że „niewdzięczność jest najbardziej okropna ze wszystkich grzechów (...) Jest zapominaniem o otrzymywanych łaskach, pożytkach i błogosławieństwach. Jako taka jest ona przyczyną, początkiem i źródłem wszystkich grzechów i nieszczęść”. Możemy więc stwierdzić przeciwnie: wdzięczność jest łaską, która prowadzi nas do serca Boga. Ukazuje Jego dobroć, a zarazem czyni nas podobnymi do Stwórcy. Człowieka wdzięcznego poznajemy po radosnym sercu.

Odpowiadając na pragnienie oddawania chwały Bogu stworzyliśmy „Księgę łask i cudów” – ozdobną księgę pamiątkową, która ma być świadectwem otrzymywanych łask i cudów poprzez modlitwę w Kościele Najświętszego Serca Jezusa i Matki Bożej Pocieszenia – Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Poznaniu. Zapraszamy do przesyłania wpisów, świadectw, które będą w niej umieszczane. Zapraszamy do dzielenia się łaskami i cudami, których doświadczyliście poprzez modlitwę w tym miejscu za wstawiennictwem Matki Bożej Różańcowej, świętych Ignacego Loyolę i Andrzeja Bobolę. Zapraszamy również do przesyłania świadectw wszystkie te osoby, które doświadczyły łask i cudów poza naszą świątynią, ale zwracały się w swoich potrzebach właśnie do Matki Bożej Pocieszenia, Matki Bożej Różańcowej czy jezuickich świętych w swoich miejscach zamieszkania.

Niech ta Księga będzie żywym hołdem oddanym Bogu i przypomnieniem, że wstawiennictwo świętych jest z jednej strony świadectwem heroiczności ich życia, wzorem, który chcemy naśladować, a z drugiej strony dowodem ich zbawienia, którego owocami dzielą się z nami już tu na ziemi.

 

Poznań, 23.06.2020

o. Dariusz Michalski SJ

Kustosz Kościoła Najśw. Serca Jezusa, Matki Bożej Pocieszenia i Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej

 

© 2016-2020 Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa i Matki Bożej Pocieszenia. Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej
ul. Szewska 18, 61-760 Poznań, tel. 61 852 50 76 poznan@jezuici.pl
Złotówkowe (PLN): 35 1140 2017 0000 4502 1306 8683
Euro (): 88 1140 2004 0000 3912 0586 1986
USA Dolarowe ($): 86 1140 2004 0000 3012 0586 1978
Wykonanie: Solmedia.pl